Huli na, Dapat pala

​Dapat pala sinabi ko noon pa

Bago tayo tumungo sa magkaiba nating ruta, 

Bago ang ngayon kung kailan tapos na 

At ang natitira’y kupas na lamang na alaala, 

Kung kailan wala nang magagawa, 

At maging ang hiyaw ay ‘di na maririnig pa;

Dapat noon naglakas loob at tinanong kita

Kung ako sa puso mo ay malapit na ba

Disin sana’ y lumaban pa ako sinta

Na dapat ang pagbitaw ay ‘di ko ginawa

Dapat sana’ y ako at hindi s’ya;

Na dapat hindi ako ngayon tumutula

Mabawasan lamang ‘tong sakit na iniinda

Dapat wala itong mga salita

Na ‘dapat pala’; Ngunit huli na

Hanggang Dito

Hanggang dito na lang tayo,

‘Di aabot kahit sa pagitan ng hindi at oo;

Paano nga ba naman magkakatotoo?

Malabo namang mabigyan ng sagot ‘tong mga tanong ko;

Oo, hanggang dito na lang tayo

‘Di mo naman kasi rinig itong mga kamusta

Mga kaway ay ‘di rin nakikita

Kaya ngayo’y wala nang dahilan upang malito pa;

Hanggang dito na lang ako, sinasabi ko

Kahit walang dapat tapusin dahil wala ring inumpisahan 

Walang papakawalan dahil ‘di naman nahawakan

Hanggang dito na lang tayo

Walang siguro dahil tiyak na hihinto na dito

Ang ating kwento na tila nakaligtaan kaya walang dulo

Parang liriko na ‘di nalapatan ng melodiya’t ritmo

Hanggang dito lang tayo 

Parang aabot pero ‘di sakto; magkalapit ngunit malayo