Ako at Ikaw

Ako ang dagat,

Hahampas ng walang humpay;

Ikaw ang buhangin,

Walang tinag na maghihintay;

Ako ang dagat,

Ikaw ang buhangin:

‘Di magtatanong at ‘di susuko

Kahit sa t’wing magtatagpo,

Darating naman ang alon

Upang pigilan masaya sanang yugto;

Ako ang dagat,

Ikaw ang buhangin:

Tayo ang dalawang nangangako

‘Di makakaramdam ng pagkahapo

Sa gan’tong paulit-ulit na tagpo;

Ako ang dagat,

Ikaw ang buhangin:

‘Di natin matutuklas ang hiwaga,

Hindi mababatid ang tadhana;

Sa kabila’y sasabihin pa rin ang salita:

“Salamat” ito’y sa bibig magmumula,

Dahil minsa’y nagtagpo naman

Bagamat makaikli’t sukat lamang;

Minsa’y may ako’t ikaw,

Ako at Ikaw:

Tayong dagat at buhangin

Duyan

Sa ilalim ng tanglaw ng buwan sa kalangitan

Sa lalim ng gabi nagtatala ng bukas,

Mga bitui’y binibilang; dito sa kalayuan

Dito mula sa ating lumang duyan

Kung saan ako’y madalas kantahan

Nang mga awiting nakakapagpatahan;

Kung saan ako’y binabantayan

Habang himbing sa ‘yong kandungan;

Kung saan ako’y iyong minulat

Sa mundo’t mga karik’tan;

Kung saan ang pag-ibig at kasiyahan

Una kong nabigyan ng pangalan;

Kay sarap sanang uliti’t subukang pantayan

Yaong mga nakalipas at panahong nagdaan,

Ngunit naisin ma’y malayo nang balikan

Mga panahong may pares ng anino sa duyan;

Ngayon, sila’y alaala na lamang

Kaya’t hindi namamalayan pag-uunahan

Nitong maliliit na butil sa pisnging luhaan;

Mundo ko’t pag-inog nito’y natitigilan 

Dahil ang puwang na sa puso’y iniwan

Kirot ang pumupuno sa mga gabing lumiliban;

Tuloy sa pagtulog bulong na lamang

Doon sa mga bituing dating binibilang:

Sana, ikaw mula sa malayo’t bago mong tahanan, 

Lagi pa ring antabayan akong kapares mong iniwan;

Sa ilalim ng buwan may tanglaw sa kalangitan

Dito mula sa lumang duyan, ika nama’y pinagmamasdan

Sapat Na 

Di sinasadya o baka tadhana

Minsang pagsasama tila iniadya:

Isang tag-init tayo’y nagkita;

Hindi mapagtanto kung paano, 

‘Di rin mawari dahil bago,

Magmula noo’y isinilang 

Isang payak na paghanga

Sa munting puso ko;

Minsang pagtawag sa pangalan ko bigla

Ay naghatid ng lihim na sigla

Malakas na mga pintig, kaba

Mabuti’y naikubli pa

Di tuloy makatitig

Sa nangungusap mong mga mata

Di rin alam pano salubungin

Tamis ng iyong ngiting kakaiba

Kaya sa tuwina’y pasensya na

Sana’y ‘wag magtampo o mabwisit ka

Kung sa ating bihirang pagtatagpo

Madalas, ako’y umiiwas pa 

Nais kong alayan ka nitong tulang linikha

Ngunit ‘ wag mangamba

Ako nama’y hindi naghahangad ng sukling pagsinta

Sapat na ang ika’y nakilala;

Wala man sa loob ang magpaalam na,

Alam kong nalalapit na, paglao’y di na magkikita

Maikli man ang panahon ng ating naging pagsasama

Sa puso ko’y may puwang ka, 

Sapagka’t sa akin, sapat na

Di man nasambit; sa akin inspirasyon ka


(2014)