HUGOT

Mga tinik na binalot at binaon

Kasama nang paglipas ng panahon

Umasang tuluyan ng maghihilom

Akala’y ganap nang nakuyom

 

Ang sugat palang ilinihim

Pagdurugo’y ‘di madaling pigilin

Sapagkat kapag nasaling

Magdurugo, dudugo pa rin

 

Pagpupumiglas ng damdamin

Hindi kailanman makikimkim;

Kasiping ng sugat na hindi rin,

Maisasantabi sa isang lilim

 

Ang tulang ito higit sa tugma,

Mga pinagsama-samang salita,

At ‘di mailalakip na luha

Maglalahad ng isang gunita

 

Gunita na oo’t nagdulot ng poot

At walang hambing na lungkot,

Gayon ma’y ‘di magawang malimot

Dahil masayang alaala s’ya ring sangkot

 

Ang kape mapait man sa panlasa

Sa umaga lagi pa ring timpla

Dahil sabi mo ang pait maiinda

Kapag ang dalawa; tayo’y iisa

 

Ang mundong malawak

Hindi na kailangang libutin

Dahil mundo mo’y akin

Umiikot sa iyo ang akin rin

 

Mga gabing matanglaw,

Binigyan natin ng ilaw

Sa ilalim ng buwan sabay isinigaw

Ako, ikaw; Ako at ikaw

 

Mga pangarap na hinabi

Kasingkulay ng bahaghari;

Hanggang dulo tayo’y mananatili,

Iyan ang sumpang pinili

 

Kaya’t bakit at paano,

Nagbagong mga pangako?

Bakit at paano,

Napagod ang iyong puso?

 

Bakit at paano,

Nagawang pag-ibig ay isuko?

Bakit at paano,

Unti-unti’y ang ‘tayo’ naging ‘ako’?

 

Mga tanong na naipon

Kasama ang tinik pilit binaon;

Umukit ng sugat paglaon

Umasang ganoon maghihilom

 

Itong sugat na ilinihim

Sakit ay ‘di na kayang pigilin

‘Pagkat ngayong nasasaling,

Nagdurugo, dudugo pa rin

 

Kailan lubos mahihinuha?

Dahilan ng iyong magkawala

Bakit ang damdaming itinaya

Pakiramdam ko’y dinaya?

 

Itong pag-ibig hindi isang laro

Aayawan kapag napagod ka;

Hindi tulad ng isang kwento

Madaling tuldukan kapag wakas na

 

Malayo sa palabas na linikha,

Libangan tuwing walang magawa;

Hindi kaparang ang damdamin

Ng basurang tinapon mo rin

 

Ngayon, ika’y ‘di na hahabulin

Upang sabihing magbalik sa ‘kin;

‘Pagkat ako’y tapos na rin

Tulang ito ang saksi’t didiin

 

Tinik na binalot at binaon

Sugat ang inukit ng kahapon

Malalim, mahirap ungkatin

Ngunit ngayon ito’y ‘di na ‘sang lihim

 

Pagdurugo ‘di na rin pipigilin

Upang kapag ang sugat nasaling

‘Di na muling magdurugo;

Bukas, maghihilom rin